Kalem Haber Gerçekleri Yazan Kalem
“Üniversite okumadım ama hayat okulunu bitirdim.”
Bu cümleyi son zamanlarda o kadar çok duyuyoruz ki…
Elbette insanın eğitimi yalnızca üniversite sıralarından ibaret değildir. Hayat, gerçekten de insana çok şey öğretir. İnsan çalışarak, yaşayarak, hata yaparak, okuyarak, araştırarak ve tecrübe ederek kendini geliştirebilir.
Ama bir sorun var:
Hayat okulunu bitirdiğini söylemek, hayatın bütün derslerinden başarıyla geçtiğin anlamına gelmez.
Çünkü hayat okulunun en önemli dersi, bilmediğini bilmektir.
İnsan gerçekten bilgiliyse, her konuda konuşmak zorunda olmadığını bilir. Bilmediği bir konuda “Bilmiyorum.” diyebilmenin de bir erdem olduğunu bilir. Farklı düşüncelere tahammül eder, karşısındaki insanı dinler, gerektiğinde fikrini değiştirir.
Oysa bazıları vardır ki iki kitap okumadan, üç sohbet dinlemeden, bir konuda araştırma yapmadan kendisini uzman ilan eder.
Birileri diplomasından bahseder, bunlar da hemen:
“Ben üniversite okumadım ama hayat okulunu bitirdim.”
der.
Peki hayat okulunda hangi bölümden mezunsun?
Dinlememekten mi?
Araştırmamaktan mı?
Her şeyi bildiğini sanmaktan mı?
Bilgi karşısında egonu savunmaktan mı?
Çünkü cahillik yalnızca okul okumamak değildir.
Asıl cahillik, öğrenme ihtiyacının kalmadığını düşünmektir.
Üniversite okumamış olup kendisini sürekli geliştiren, kitap okuyan, araştıran, dünyayı takip eden, farklı fikirleri dinleyen insanın karşısında saygıyla eğilirim.
Ama üniversite bitirmiş olup hâlâ hiçbir şey öğrenememiş insan da vardır.
Diploma insanı otomatik olarak akıllı yapmadığı gibi, diplomasız olmak da insanı otomatik olarak cahil yapmaz.
Mesele nerede okuduğun değil; ne öğrendiğin, ne kadar düşündüğün ve öğrendiklerini nasıl kullandığındır.
Hayat okulundan mezun olduğunu söyleyenlere küçük bir hatırlatma:
Hayat okulunun diploması yoktur.
Çünkü o okuldan mezun olduğunu söylemenin en güçlü kanıtı, sürekli “Ben bilirim” demek değil;
“Ben de yanılabilirim.” diyebilmektir.
Unutmayalım:
Bilgi insanı büyütür, kibir küçültür.
Cehaletin en tehlikeli hali ise hiçbir şey bilmediğini bilmemektir.
Ve bazen insanın elinde diploma olmayabilir…
Ama zihninde koca bir kütüphane olabilir.
Bazen de duvarında onlarca diploma asılıdır…
Ama zihninin kapısını bilgiye çoktan kilitlemiştir.
İşte asıl mesele budur.
